گفتند : منزّهى تو ! ما چيزى جز آنچه به ما آموخته‌اى ، نمىدانيم ! خداوند به آدم عليه السّلام دستور داد آنان را از آنچه خدا به او ياد داده آگاه كند ، سپس ملائكه را فرمود براى آدم عليه السّلام سجده كنند ، همه سجده كردند جز ابليس كه سرباززد و استكبار ورزيد و . . . نتيجه آنكه : اين صنف از خلق ، يعنى فرشتگانى كه خداوند آنان را در آسمانها و زمين جاى داده ، و داراى مرگ و زندگى و عقل مدرك هستند ، و هواى نفس ندارند ، در مقام هدايت ، آنان را همين بس كه ، آنچه را به خاطر آن آفريده شده‌اند فرا بگيرند تا در طول زندگيشان بدان قيام نمايند و آن را به اجرا گذارند . اما داستان پرسش آنان در اخبار سجده آدم عليه السّلام بيش از اين نيست كه آنان نمىدانستند آدم براى چه آفريده شده ، و هنگامى كه اين را به واسطه آدم عليه السّلام دانستند ، و او اسماء و حقايق اشياء را به آنان آموخت ، دستورات خدا را اطاعت كردند ، و براى آدم عليه السّلام سجده نمودند مگر ابليس كه از سجده براى آدم عليه السّلام سرباز زد ، و استكبار ورزيد و از هواى نفس خود پيروى كرد . بنابراين ، هدايت فرشتگان با آموزش خداوند است ، آموزش چيزى كه از آنان خواسته است . دوم - تسخير مسخّرات در بحث هدايت تسخيرى در اينجا ، تنها برخى از آياتى را مىآوريم كه با صراحت مىگويد خداوند اين مسخرات را به سود انسان تسخير كرده است ، چنان كه فرموده : 1 - وَ سَخَّرَ لَكُمْ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ جَمِيعاً مِنْهُ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ . خداوند آنچه در آسمانها و آنچه در زمين است همه را ، از سوى خودش ، براى شما مسخر ساخته ، راستى را كه در اين كار ، نشانه‌هاست براى آنان كه مىانديشند . « 1 »

--> ( 1 ) - جاثيه / 13 .